Begin: Een kleine verdwijning
Lotte is zes. Ze heeft een dikke vlecht en lacht met hele gezicht. Op school zijn er vaak kleine schatten: kleurige stickers in een potje. Die stickers gebruiken de kinderen als beloning. Op een morgen is het potje leeg. "Waar zijn de stickers?" vraagt juf Rosa met hoge stem, maar ze klinkt een beetje verbaasd, niet boos.
Lotte kijkt naar het lege potje. Er liggen kleine witte papiertjes op de tafel. Ze buigt zich en ziet iets anders: er zit glitter aan de rand van het potje. "Ik ga speuren," zegt Lotte zacht. Haar vriendjes luisteren. "Een detective helpt," zegt Max en geeft haar zijn speurneus-jas (een blauw sjaaltje).
Lotte neemt een notitieboekje uit haar laarszak. Ze kijkt rond als een kleine onderzoeker. Ze ziet drie dingen: een veeg van lijm op de vloer, een blauw draadje bij de deur en kleine glinsters op de gangmat. "Dat zijn onze aanwijzingen," fluistert Lotte. "We moeten een getuige vinden." Alle kinderen knikken. Ze delen hun ideeën. Delen is wie ze zijn.
Midden: Op zoek naar de getuige
Eerst gaan ze naar het speellokaal. Lotte vraagt aan Bram, die zachtjes op de blokken zit: "Bram, heb jij iets gezien?" Bram kijkt naar zijn schoenen. Hij durft soms niet te praten. Lotte herinnert zich dat delen helpt. Ze ligt het sjaaltje naast hem en deelt haar koekje. "Neem jij een stukje?" zegt ze. Bram glimlacht en bijt een hap. Zijn ogen worden groter. "Ik zag iemand met een doos," zegt hij. "Ze liep naar de achterkantdeur." Dat kan het zijn! Bram is de sleutelgetuige.
Ze volgen de glinsters en vinden meer glittersporen. Lotte legt haar hand op het notitieboek. "Wat denk je?" vraagt ze aan de groep. Juf Rosa komt met een witbord - een klein whiteboard dat gebruikt wordt om ideeën te schrijven. "Schrijf het op," zegt Lotte, "dan kunnen we het wegwissen en opnieuw proberen." Ze schrijft: 'Stickers verplaatst? Doos? Kunstkamer?'
Bij de achterdeur vinden ze een stukje stickerplak en een veeg blauwe verf op de klink. "Kijk!" roept Max. "De verf past bij het draadje." Lotte ruikt voorzichtig aan de veeg. Het ruikt naar verf en lijm en net als in de knutselhoek. "Misschien heeft iemand de stickers gebruikt voor een project," zegt Lotte.
Ze gaan naar de knutselkamer. De deur is een tikje open. Binnen is het warm en ruikt het naar papier en lijm. Op de tafel ligt een open doos met allerlei knutselspullen. Op de witte muur hangt het kleine whiteboard. Er staan tekeningen en… nog iets: op het whiteboard zitten stickers in de vorm van sterren en hartjes, maar ze zijn er halfaf. Iemand heeft ze geplakt en weer los gehaald. Er zitten witte plakrestjes op het bord. Lotte pakt het whiteboard en houdt het omhoog. De restjes laten een beetje van de vorm zien. "Dit bewijst iets," zegt ze.
Maar ze wil zeker weten wie de doos bracht. Bram knikt. "Ik zag juf Jansen," zegt hij zacht. "Ze kwam met een grote doos en zei: 'Ik maak iets voor het schoolfeest'." Lotte glimlacht. "Juf Jansen is onze getuige." Ze lopen samen naar de tuin waar de juf zit te schilderen met kinderen.
Einde: Het witte bord en het grote delen
Juf Jansen ziet de glitter op hun schoenen en lacht. "Oh, jullie speurzoekers!" Ze laat de doos zien. Binnen zijn de stickers netjes op kaartjes voor het schoolfeest. "Ik heb de stickers gehaald om grote sterren te maken," zegt ze. "Ik dacht dat ik ze even apart zette."
Lotte pakt het kleine whiteboard en toont de plakrestjes. "We dachten dat ze verdwenen waren," zegt ze. De juf knikt. "Ik begrijp het. Ik had beter moeten zeggen dat ik ze gebruikte." Lotte voelt warmte in haar borst. Ze had het mysterie opgelost door te kijken, vragen te stellen en te delen.
Juf Jansen bedankt Bram voor zijn hulp. Ze geeft iedereen een klein sterstickertje. "Voor jullie speurwerk," zegt ze. De kinderen delen de stickers eerlijk. Lotte deelt ook haar koekje met Bram en met Max. Delen maakt alles mooier.
Op het whiteboard schrijven ze samen: 'Teamwerk gevonden!' en tekenen een grote lachende ster. Iedereen applaudisseert. De sleutelgetuige Bram voelt zich trots omdat hij durfde te vertellen. Lotte voelt zich blij omdat ze geholpen heeft en omdat iedereen samenwerkt.
Die middag hangen de sterren in de klas en in de gang. De stickers zijn niet weg geweest; ze waren gebruikt voor iets liefs. Lotte leert dat kijken goed is, vragen stellen slim is en delen belangrijk. Ze legt het notitieboekje in haar laars en fluistert: "Op naar het volgende mysterie." Maar eerst is er limonade en een koekje. En een groot feest vol glans en gedeelde sterren.
