Deel 1: Een nieuwe dag in de klas
Lucas wordt wakker in zijn warme bed. Hij rekt zich uit en kijkt naar het zachte licht dat door het raam komt. Vandaag gaat hij naar de peuterklas. Mama helpt Lucas met aankleden. Zijn favoriete trui ligt klaar. Het is de trui met de blauwe strepen, net zo blauw als de lucht.
“Mama, gaan we vandaag weer naar school?” vraagt Lucas.
“Ja, schat,” zegt mama. “Vandaag is een mooie dag om samen te spelen met je vriendjes.”
Lucas lacht. Hij houdt van de klas. Daar zijn veel kinderen, allemaal anders. Sommige kinderen hebben krulletjes, anderen hebben steil haar. Sommige kinderen praten een beetje anders. Dat vindt Lucas leuk.
Op school loopt Lucas hand in hand met mama tot aan de deur. Juf Noor staat al te zwaaien. “Goedemorgen, Lucas!” roept ze blij.
Lucas zwaait terug. “Goedemorgen, juf Noor!” zegt hij.
Mama geeft Lucas een kus op zijn wang. “Veel plezier, lieverd,” zegt ze.
Lucas voelt zich blij en veilig. Vandaag gaat hij iets moois beleven.
Deel 2: Samen spelen en leren
In de klas speelt Lucas met blokken. Naast hem zit Fatima. Zij bouwt een hoge toren. Haar toren wiebelt een beetje.
Lucas zegt: “Mag ik meedoen?”
Fatima knikt en lacht. “Ja, natuurlijk!”
Samen bouwen ze een toren. Fatima zet een rood blokje bovenop, Lucas pakt een geel blokje. “Kijk!” roept hij trots.
Dan komt Amir erbij. Amir praat soms in een andere taal. Maar Lucas begrijpt hem toch. Amir wijst naar de toren en zegt: “Mooi!”
Lucas lacht. “Wil je ook meedoen, Amir?”
Amir knikt blij. Hij pakt een groen blokje en zet het voorzichtig op de toren. De kinderen lachen samen. Ze bouwen een grote, bonte toren, met blokjes van alle kleuren.
Juf Noor komt erbij zitten. “Wat werken jullie goed samen,” zegt ze zacht. “Iedereen helpt mee. Iedereen doet op zijn eigen manier mee.”
Fatima zegt: “Mijn mama zegt dat iedereen anders is. Dat is mooi.”
Lucas denkt even na. “Ik vind het fijn dat we samen bouwen,” zegt hij.
Amir glimlacht breed. “Samen is leuk!”
Deel 3: Leren van elkaar
Na het spelen is het tijd voor fruit. Iedereen zit in een kring. Lucas eet een banaan. Fatima eet een stuk appel. Amir heeft een mandarijn.
Juf Noor vraagt: “Wie wil iets vertellen over thuis?”
Fatima steekt haar vinger op. “Bij mij thuis eten we soms couscous. Dat is lekker!”
Lucas luistert goed. “Bij mij thuis eten we pannenkoeken,” zegt hij trots.
Amir zegt: “Bij mij thuis eten we rijst met groente.”
De kinderen lachen. “Dat klinkt allemaal lekker!” zegt juf Noor.
Dan zingen ze samen een liedje. Amir zingt een stukje in zijn eigen taal. Fatima klapt mee in haar handen. Lucas probeert het liedje na te zingen. Het klinkt vrolijk.
Juf Noor zegt: “Wat is het fijn dat iedereen iets anders kan. Samen leren we nieuwe dingen.”
Lucas kijkt rond. Hij ziet allemaal blije gezichten. Iedereen hoort erbij. Iedereen mag meespelen.
Na de kring gaat Lucas even met juf Noor praten. “Juf, mag ik morgen weer met Fatima en Amir spelen?” vraagt hij.
“Ja, natuurlijk, Lucas!” zegt juf Noor. “Jullie zijn een goed team. Iedereen is welkom in onze klas.”
Deel 4: Samen sterk
Het is bijna tijd om naar huis te gaan. De kinderen trekken hun jassen aan. Lucas helpt Amir met zijn rits. Fatima geeft Lucas haar hand.
Samen lopen ze naar de deur. Mama staat te wachten. Lucas zwaait naar Fatima en Amir. “Tot morgen!” roept hij.
Mama glimlacht. “Heb je fijn gespeeld vandaag, Lucas?”
Lucas knikt. “Ja, mama. Iedereen doet anders, maar samen is het leuk.”
Mama tilt Lucas op. “Dat is heel mooi, Lucas,” zegt ze zacht.
Lucas kijkt naar zijn vriendjes. Hij voelt zich blij en trots. In zijn hoofd blijft het liedje van Amir nog een beetje zingen.
Als ze thuis zijn, zegt Lucas tegen mama: “Ik mag anders zijn. Jij mag anders zijn. Wij horen allemaal erbij.”
Mama knuffelt Lucas. Samen voelen ze zich fijn.
