het verboden badkamerswembad

Hoofdstuk 1: De Geheime Plonsmissie

Nina wiebelde op het randje van haar bed. Zes sokken – in alle kleuren van de regenboog – lagen verspreid over de vloer. Haar jongere broertje Sam, die altijd sneller praatte dan dat hij dacht, stond klaar met een zak vol plastic dieren. Lisa, de oudste zus, had een handdoek om haar hoofd gewikkeld alsof ze net terugkwam van een tropisch zwembad.

‘Zijn jullie er klaar voor?' fluisterde Nina samenzweerderig.

‘Ik wil de haai als eerste!' riep Sam te hard en liet een blauwe dolfijn in de lucht springen.

‘Pst! Mam mag ons niet horen. Anders eindigen we nog met een sopdoek en een preek,' waarschuwde Lisa, terwijl ze een schort omdeed als een echte badmeester.

De drie keken elkaar aan: tijd om te beginnen aan hun meesterwerk. De badkamer was hun doelwit. Op de deur prijkte een handgeschreven bordje: “Verboden Toegang. Geheime Missie!”

Nina sloop als eerste naar binnen. Haar hart bonsde van de spanning. Ze vulde de wasbak met warm water, terwijl Sam de badkuip vol liet lopen – niet een beetje, maar tot aan de rand! Lisa strooide handvol schuim en druppelde blauwe kleurstof in het badwater. Binnen no-time veranderde alles in een borrelende oceaan.

‘En nu... De opening van het zwembad!' kondigde Nina plechtig aan.

Sam liet zijn plastic walrus plonsen. ‘Kijk! Hij kan duiken!'

Lisa bouwde een glijbaan van een shampoofles. ‘Alle poppen naar het strand!'

De drie kinderen giechelden, stoeiden en bedachten regels voor hun “Verboden Zwembad”. Alleen speelgoed met een zwemdiploma mocht erin. Barbies kregen duikbrillen, dinosaurussen werden reddingsbrigade. Het leek wel alsof de tijd vergeten was dat het gewoon dinsdagmiddag was, in hun eigen huis.

Hoofdstuk 2: Spetteren en Spatten

Het zwembad werd steeds gekker. Sam had per ongeluk een halve fles douchegel in het water gekieperd. Schuim steeg op tot boven de badrand. Nina zwierf met haar rubberen eendje door de schuimbergen, terwijl Lisa een spannend zwemwedstrijd organiseerde tussen dino en zeemeermin.

‘Op je plaatsen... Klaar... ATTENTIE!' schreeuwde Lisa als een echte scheidsrechter.

‘Go! Go! Go!' moedigde Nina haar dappere eend aan.

Sam duwde zijn haai vooruit. ‘Haai eet alles op!'

Plots gleed een pop uit op de glijbaan en dook recht in de wasmand. ‘O nee, pop verdronken!' riep Sam uit.

‘Redden!' Lisa sprong in actie, greep de pop en blies, heel serieus, “lucht” in haar mond. ‘We hebben haar gered!'

De badkamer was een chaos van drijvende handdoeken, natte sokken en dobberende dieren. Het schuim kroop zelfs over de rand van het bad en liet een spoor over de tegels. Nina's kapitein-zeehond schoot onder de wastafel door.

‘Waar is mijn zeehond?!' gilde Nina, terwijl ze op haar knieën zocht. Sam stak zijn hoofd in het toilet om te kijken of de zeehond daar zat.

Lisa lachte. ‘Die heeft vast de onderwatergeheime gang gevonden!'

Ze schaterden het uit. Net op dat moment sloeg er iets anders om de hoek: het water begon te klotsen, steeds verder over de badrand. Het druppelde... toen gutste het.

‘Uh, jongens...?' zei Nina langzaam, terwijl ze het water over de vloer zag stromen.

Hoofdstuk 3: Paniek in het Zwembad

Binnen een minuut stond de hele badkamervloer blank. Sam probeerde het schuim weg te vegen met een washandje, maar het werd alleen maar erger.

‘We moeten dit oplossen voordat mama boven komt!' siste Lisa zenuwachtig. Ze veegde haar natte haar uit haar gezicht.

‘Ik denk dat de poppen gaan zwemmen... in de gang!' riep Sam, want het water sijpelde onder de deur door.

Nina voelde haar wangen rood gloeien. ‘Als papa dit ziet, mogen we nooit meer samen in de badkamer spelen!'

‘Snel! Handdoeken! Sponzen! Alles wat water opneemt!' riep Lisa.

Sam begon enthousiast natte sokken op de vloer te gooien. Lisa sleepte stapels handdoeken uit de kast, terwijl Nina met toiletpapier stroken over het natte tegels plakte.

‘Dit werkt voor geen meter,' mompelde Nina.

Plots hoorden ze voetstappen op de trap. Alle drie verstijfden.

‘Mama komt!' fluisterde Sam, ogen wijd open.

Lisa keek paniekerig rond. ‘We moeten het water ergens heen laten lopen!'

‘De wasbak!' riep Nina. ‘Daar kan het water in.'

Maar de wasbak zat al vol met drijvende dieren. Sam rende naar het doucheputje. ‘Hier loopt het water weg!'

‘Dan moeten we het water naar het putje duwen!' zei Lisa.

‘Met wat dan?'

‘Met onze handen!'

Hoofdstuk 4: Waterstrijd

De drie kinderen ploeterden, duwden, en schoven water richting het doucheputje. Hun mouwen waren kletsnat, hun knieën glibberden op de vloer. Nina hield haar haar uit haar gezicht en concentreerde zich op de grootste plassen. Sam liet zijn haai als “schoonmaakboot” functioneren. Lisa haalde ondertussen haar “badmeesterfluit” tevoorschijn en floot bij elke geslaagde aanval op een plas.

‘We winnen van het water!' riep Nina enthousiast.

‘Het schuim is bijna weg!' Sam greep een spons en liet die over de tegels glijden.

Lisa lachte. ‘Als we dit overleven, krijgen we allemaal een zwemdiploma!'

Ze werkten samen, renden heen en weer, gooiden ondertussen grapjes naar elkaar en lieten af en toe een pop in het putje verdwijnen – ‘Kijk, hij is op vakantie!' – terwijl het water langzaam wegtrok.

Plots klonk er een stem vanuit de gang. ‘Wat gebeurt daar allemaal?' Het was mama.

De drie keken elkaar verschrikt aan.

‘Verstop de handdoeken! Gooi de poppen in het bad!' fluisterde Nina.

Snel veegden ze de laatste plassen weg, duwden alles in de wasmand en stonden – nog druipend – keurig naast elkaar toen mama de deur opendeed.

Hoofdstuk 5: Eerlijkheid en Een Heleboel Gelach

Mama keek naar de natte vloer, de drijvende poppen, de stapel handdoeken en drie druipende kinderen.

‘Zo, zo... Wat is hier gebeurd?' vroeg ze met opgetrokken wenkbrauwen, maar haar mondhoeken trilden van het lachen.

Lisa nam het voortouw. ‘We hebben... eh... een zwembad gemaakt voor de speelgoeddieren. Maar het water wilde niet meedoen en is ontsnapt.'

Nina knikte. ‘We hebben het geprobeerd op te lossen. Echt waar! Sam was zelfs een haai-schoonmaker.'

Sam keek schuldbewust. ‘Ik wilde alleen dat de dolfijn kon zwemmen. Sorry, mama.'

Mama lachte nu echt hardop. ‘Nou, ik zie dat jullie in elk geval goed hebben samengewerkt. Maar de badkamer is geen zwembad, hè?'

‘Nee, mama...' klonken er drie stemmen.

‘Jullie mogen helpen met dweilen en alles weer opruimen. Daarna maak ik voor iedereen warme chocolademelk. En volgende keer...'

‘...doen we het in de tuin!' maakte Lisa haar zin af.

Ze giechelden allemaal, zelfs mama. Terwijl ze samen dweilden en de handdoeken ophingen, kletsten ze over hun poppenwedstrijd, de wilde dino en de dappere haai. Zelfs mama vertelde over haar eigen “wateravonturen” als kind.

Nina voelde zich trots. Niet omdat ze alles netjes hadden achtergelaten, maar omdat ze samen, als echte broers en zussen, een ramp hadden opgelost. Ze dachten eventjes terug aan het begin van de dag, toen de badkamer nog gewoon een badkamer was – en nu wisten ze zeker dat een beetje waterpret altijd leuker is met z'n drieën.

Die avond, met een beker warme chocolademelk en droge kleren, spraken ze af: het mooiste avontuur is dat je samen alles aankan. Zelfs als het schuim tot aan het plafond staat.