"Wat is dat?" vraagt Tom. "Mijn sokken zijn weg!"
"Mijn sokken ook!" roept Sam. Ze kijken rond in de kamer. Overal zijn sokken, maar niet hun eigen sokken.
"Misschien een grapje?" zegt Tom. Hij kijkt rond en ziet een kleine, groene muts. "Een lutin!" roept hij.
"Een lutin?" vraagt Sam. "Ja," zegt Tom, "een Lutin Farceur van Kerstmis."
De lutin komt tevoorschijn. Hij lacht. "Haha! Jullie hebben mijn sokken!" zegt de lutin. Tom en Sam lachen ook. "We moeten ruilen," zegt Sam.
"Ja," zegt de lutin. "Maar eerst, een spel!" De lutin klapt in zijn handen. Sneeuwvlokken dansen rond de kamer. "Vang de sneeuw!" roept de lutin.
Tom en Sam rennen en lachen. Ze vangen sneeuwvlokken met hun handen. "Nog een keer!" roept Sam.
De lutin klapt nog eens. "Nu, zoek de sterren," zegt hij. Overal schitteren kleine sterretjes. Tom en Sam zoeken en vinden ze allemaal.
"Goed gedaan!" zegt de lutin. "Nu de laatste test. Maak een kerstboom."
Tom en Sam pakken de versieringen. "Hier een bal, daar een ster," zegt Tom. Ze hangen alles op. De boom is prachtig.
"Perfect!" zegt de lutin. "Jullie hebben het goed gedaan." Hij geeft hun sokken terug. "Dank je," zeggen Tom en Sam.
De lutin lacht en zwaait. "Tot de volgende keer!" zegt hij en verdwijnt in een wolk van sprankelende sneeuw.
Tom en Sam kijken elkaar aan. "Wat een avontuur!" zegt Tom. "Ja," zegt Sam, "de lutin was grappig."
En met hun eigen sokken weer aan, rennen ze naar buiten om verder te spelen in de sneeuw.
