Er was eens een klein jongetje, Timo, die drie jaar oud was. Timo had een grote glimlach en een nog grotere fantasie. Vandaag was een heel bijzondere dag: het was zijn verjaardag! Timo sprong uit bed en riep: "Hoera! Hoera! Het is mijn verjaardag!"
Zijn mama kwam de kamer binnen met een grote taart. "Kijk, Timo! Een chocolade taart met twaalf kaarsjes!" zei ze vrolijk.
Timo's ogen werden groot. "Maar mama, ik ben pas drie! Waarom twaalf kaarsjes?"
"Nou, dat is een verrassing! Je zult het straks zien," zei mama met een knipoog.
Timo vond het een beetje vreemd, maar hij was te blij om zich daar druk om te maken. "Mag ik de taart proeven?" vroeg hij met een grote lach.
"Helaas, Timo. We moeten wachten tot het feestje," antwoordde mama.
Timo zuchtte, maar hij wist dat het feestje leuk zou worden. Hij rende naar de woonkamer en daar zat zijn beste vriend, Max, al op de vloer te spelen met zijn speelgoedauto's.
"Max! Het is mijn verjaardag!" riep Timo enthousiast.
"Hoera!" zei Max. "Ik kan niet wachten om de taart te proeven!"
"Ik ook niet! Maar we moeten wachten," zei Timo.
Op dat moment kwam Timo's andere vriendinnetje, Lotte, binnen. Ze had een grote, gekleurde ballon vast. "Kijk, Timo! Een ballon voor jou!" zei ze.
"Wat een mooie ballon!" zei Timo. "Dank je, Lotte!"
Lotte sprong op en neer. "Kunnen we nu al spelen met de ballon?"
Timo dacht even na. "Laten we de ballon met de taart laten vliegen als we die gaan proeven!"
"Dat is een super idee!" zei Max. "Dan kunnen we de taart met de luchtballon naar de lucht sturen!"
Timo en zijn vrienden lachten om het idee. "Ja! Maar eerst moeten we de kaarsjes uitblazen!" zei Timo.
Mama kwam binnen met de taart en vroeg: "Zijn jullie klaar om de kaarsjes uit te blazen?"
"Ja!" riep Timo. "En daarna sturen we de taart de lucht in!"
Mama lachte. "Dat klinkt als een avontuur! Maar eerst de kaarsjes, oké?"
De drie kinderen stonden om de taart heen. Timo keek naar de twaalf kaarsjes die brandden. "Op drie blazen we uit!" zei hij.
"Een... twee... drie!" riep Timo.
Ze bliezen zo hard als ze konden. Puff, puff! De kaarsjes gingen uit! "Hoera!" schreeuwden ze.
"Nu de ballon!" riep Lotte. "Laten we de taart de lucht in sturen!"
Timo pakte de ballon en Max hield de taart vast. Lotte telde af: "Drie, twee, één... omhoog!"
Ze lieten de taart en de ballon samen de lucht in stijgen. Maar in plaats van omhoog te vliegen, viel de taart op de grond met een plof! Chocolade overal!
"Haha! Kijk eens aan!" lachte Timo. "De taart wil niet vliegen!"
"Dat was een 'taart-plof'," zei Max met een grijns. "Misschien is de taart gewoon te zwaar!"
"Of misschien wil de taart gewoon blijven spelen met ons!" zei Lotte.
Timo knikte. "Ja! Laten we de taart opeten en dan spelen!"
Mama kwam weer kijken. "Wat is hier gebeurd?" vroeg ze met een glimlach.
"Kijk, mama! De taart is omhoog gegaan, maar het kwam terug met een plof!" zei Timo.
"O, dat is zeker een magische taart!" zei mama. "Laten we het opeten voordat het weer probeert te vliegen!"
De kinderen zaten op de vloer en aten samen de chocolade taart. Het was heerlijk! "Mmm, dit is de beste taart ooit!" zei Max terwijl hij een grote hap nam.
"Ja! En het is een plof-taart!" lachte Timo.
Lotte sprong op en zei: "Laten we nu een spelletje spelen met de ballon!"
Ze begonnen met de ballon te jongleren. Timo gooide de ballon naar Max. Max gooide hem terug naar Lotte. Iedereen lachte en gilde van plezier. Maar opeens, boem! De ballon knapte!
"Oh nee!" riep Lotte. "De ballon is kapot!"
"Geen probleem! We hebben de taart nog!" zei Timo. "Dat is beter dan een ballon!"
"Haha! Dat klopt!" zei Max. "Laten we de taart opeten en dan een nieuwe ballon kopen!"
Mama zei: "Dat klinkt als een goed idee. Maar eerst, taart-tijd!"
En zo eindigde de verjaardag van Timo met veel lachen, plof-taart en een knal van een ballon. Timo dacht dat dit zijn beste verjaardag ooit was. "Volgend jaar wil ik weer een plof-taart!" zei hij met een grote lach.
En dan was het tijd voor een nieuw avontuur!
