Hoofdstuk 1: Mik de Muis en de Dansende Pijl
Mik de muis houdt van zachte dingen. Vandaag bouwt Mik een iglo. Geen gewone iglo. Nee, Mik bouwt een iglo van kussens. Grote kussens, kleine kussens, ronde kussens, zelfs één kussen met stippen. Mik stapelt de kussens op elkaar. De iglo wordt groter, hoger, zachter. Mik springt erin en roept: “Hoera! Mijn kusseniglo is klaar!”
Binnen is het warm en knus. Mik ziet flarden van veren dwarrelen. “Dit is mijn kussengrot!” giechelt Mik. Plots ziet Mik iets geks. Op de muur van kussens verschijnt een pijl. Niet zomaar een pijl. Nee, een pijl met glitters. En… de pijl beweegt! Hij wiebelt heen en weer. Hij buigt en springt. Hij draait en danst.
Mik wrijft in zijn ogen. “Zie ik dat goed?” piept Mik. Ja, de pijl wiebelt nog steeds. Mik lacht. “Hallo, dansende pijl! Waar ga jij heen?” De pijl wijst naar een tunnel van kussens. En dan springt de pijl omhoog. “Volg mij!” lijkt de pijl te zingen.
Hoofdstuk 2: Het Kussenkasteel en de Snoepjesregen
Mik volgt de dansende pijl. De pijl draait naar links. Mik draait naar links. De pijl springt naar rechts. Mik springt naar rechts. De pijl wiebelt omhoog. Mik klimt omhoog. Mik moet lachen. “Wat een rare pijl! Jij bent net een springende kikker.”
De tunnel wordt steeds zachter. Mik zakt diep weg in een berg kussens. “Oeps!” roept Mik, “Mijn staart is verdwenen!” Maar nee, zijn staart zit vast aan een plakkerig kussen met suikerspin. Mik trekt zijn staart los. “Dat kietelt!” giechelt hij.
De pijl wiebelt verder, recht naar het midden van het kussenkasteel. Daar, ineens, regent het snoepjes! Gekke snoepjes. Snoepjes in de vorm van kussens. Snoepjes in de vorm van dansende pijlen. Mik lacht hard. “Snoepjesregen! Dat heb ik nog nooit gezien!”
De pijl danst in het rond. Mik danst mee. Ze springen samen. Ze draaien samen. Ze vallen samen om in een berg van kussensnoepjes.
Hoofdstuk 3: De Rustige Kussentuin
Na al dat dansen is Mik een beetje moe. Zijn pootjes wiebelen langzaam. De dansende pijl wiebelt ook wat langzamer. “Mag ik nu uitrusten?” vraagt Mik.
De pijl maakt een boog en wijst naar een hoekje van de iglo. Daar ligt de zachtste kussenmat van de hele wereld. Mik gaat liggen. De kussens zijn zo zacht als wolken. De snoepjes smaken naar dromen.
“Bedankt, dansende pijl,” fluistert Mik, “Dit was het leukste avontuur in mijn iglo.” De pijl buigt en wiebelt zachtjes heen en weer. “Slaap lekker, Mik,” lijkt de pijl te fluisteren.
Mik sluit zijn oogjes. Hij hoort het zachte suizen van kussens en het vrolijke gefluister van de pijl. Alles is rustig. Alles is warm. In de kussengrot van Mik is alles goed. Hier dansen pijlen, regent het snoepjes, en is er altijd plek om zachtjes te dromen.
En als Mik droomt, wiebelt de pijl nog een beetje, heel zacht, en heel vrolijk.
