De Tortoise en de Sterren
Er was eens een kleine tortoise genaamd Tilly. Tilly had een mooie, groene schild en een heel groot hart. Op een dag keek Tilly naar de lucht. "Wat zijn de sterren mooi!" zei ze. "Ik wil ze aanraken!"
Haar vriendje, de slimme konijn Rikkie, sprong naast haar. "Maar Tilly," zei hij, "de sterren zijn ver weg. Je kunt ze niet aanraken."
Tilly dacht even na. "Maar ik wil het proberen! Ik ga naar de grote heuvel!" Rikkie keek bezorgd. "Dat is hoog, Tilly. Het is gevaarlijk!"
Tilly glimlachte. "Ik ben langzaam, maar ik ben sterk! Kom je mee?" Rikkie knikte. "Ja, ik kom mee!"
Ze begonnen hun avontuur. Tilly kroop langzaam omhoog, stap voor stap. Rikkie sprong en huppelde. "Kijk, Tilly! Jij kunt het!" riep hij.
Na een tijdje kwamen ze bij de top van de heuvel. "Wauw!" zei Tilly. "Kijk naar de sterren!" Ze straalden als glinsterende juwelen. Tilly stak haar pootje uit. "Ik kan ze bijna aanraken!"
Rikkie lachte. "Je hebt het gedaan, Tilly! Jij bent dapper!" Tilly voelde zich blij. "Dank je, Rikkie. Soms is langzaam zijn ook sterk zijn!"
En zo leerde Tilly dat met geduld en vrienden, je de mooiste dromen kunt bereiken.
Moraal: Soms is langzaam zijn de snelste weg naar je dromen!
