Er was eens een klein jongetje van drie jaar oud, zijn naam was Sam. Sam had grote, nieuwsgierige ogen en een glimlach die altijd zijn gezicht sierde. Het was herfst en de bladeren aan de bomen begonnen van groen naar goud, oranje en bruin te veranderen. Sam hield van de herfst! Hij vond het leuk om naar buiten te gaan en de bladeren te zien vallen.
Op een zonnige ochtend zei zijn mama: "Sam, het is tijd om ons huis en de tuin voor de winter klaar te maken. Wil je helpen?" Sam sprong op van blijdschap. "Ja, mama! Wat gaan we doen?"
Mama lachte en zei: "Eerst gaan we de bladeren verzamelen. Kijk, de bomen hebben al veel bladeren verloren!" Sam keek naar de grote boom in hun tuin. De bladeren dansten in de lucht en vielen zachtjes op de grond. "Ik zie het, mama! Laten we ze opvegen!" riep Sam enthousiast.
Samen pakten ze een grote hark. Sam hielp zijn mama met het harken van de bladeren. "Hark, hark, hark," zei hij vrolijk. De bladeren maakten een zacht, knisperend geluid. "Luister, mama! De bladeren zijn als een deken voor de grond." Mama knikte. "Ja, dat klopt, Sam. Ze beschermen de aarde en geven voedingsstoffen terug."
Na het harken van de bladeren, zei mama: "Nu gaan we de pompoenen uit de tuin halen. Het is bijna Halloween!" Sam sprong op en neer. "Pompoenen! Ik hou van pompoenen!" Ze gingen naar de tuin en zagen de grote, oranje pompoenen. "Kijk, mama! Deze is groot en dik!" Sam wees naar de grootste pompoen.
"Ja, dat is een mooie pompoen, Sam. Laten we hem plukken," zei mama. Ze plukten de pompoen en namen hem mee naar huis. "Wat gaan we met de pompoen doen?" vroeg Sam nieuwsgierig. "We gaan hem uithollen en een gezichtje snijden. Dan zetten we een kaarsje erin," antwoordde mama.
Na het pompoen snijden, zeiden ze samen: "Kijk naar onze mooie pompoen!" Sam was zo trots. "Hij lijkt op een grote glimlach!" riep hij. Mama lachte en zei: "Ja, en hij zal ons huis verlichten in de donkere avonden."
Die avond, toen de zon onderging en de sterren begonnen te twinkelen, zette Sam de pompoen op de tafel. "Het is zo mooi, mama!" zei hij. Mama knuffelde Sam en zei: "Ja, en dat is de magie van de herfst. We leren en we maken mooie dingen samen."
Sam voelde zich gelukkig. Hij had geholpen met het huis klaar maken voor de winter en had veel geleerd over de herfst. Hij zei: "Ik hou van de herfst, mama!" "Ik ook, Sam. De herfst is een tijd van samen zijn en mooie dingen maken," antwoordde mama met een glimlach.
En zo eindigde de dag, met de mooie pompoen die hun huis verlichtte en de herinneringen aan een heerlijke herfst.
