Muisje Mientje was een kleine, vrolijke muis. Ze had een grote, ronde neus en flonkerende oogjes. Op een zonnige dag zei ze tegen haar vriendje, Konijntje Kiki: "Laten we samen spelen!"
Kiki sprong op en neer. "Ja, dat is leuk! Wat gaan we doen?"
Mientje dacht na. "We kunnen verstoppertje spelen! Jij telt, ik verstop me!"
"Goed idee!" zei Kiki. "Ik tel tot tien."
Mientje rende snel weg. Ze verstopte zich achter een grote, groene plant. Kiki telde luid: "Één, twee, drie..."
Mientje giechelde zachtjes. Kiki was zo'n slechte teller! "Vier, vijf, zes..." Kiki keek overal, maar niet achter de plant. "Zeven, acht, negen, tien! Ik kom!" riep Kiki.
Kiki zocht en zocht. "Waar is Mientje?" vroeg ze zich af. Mientje kon het niet meer houden en begon te lachen: "Hier ben ik, Kiki!"
Kiki draaide zich om en zag Mientje. "Haha! Ik heb je gevonden!" riep Kiki blij.
Maar nu was het Mientje's beurt. "Ik tel nu! Jij moet je verstoppen."
Kiki rende weg. "Ik ga me verstoppen onder de grote doos!"
Mientje telde hardop: "Één, twee, drie..." En ze lachte. "Kiki, je kunt echt niet goed verstoppen!"
Kiki antwoordde: "Ik ben goed verstopt!" Maar haar grote oren staken nog steeds uit onder de doos.
Mientje kwam dichterbij en zei: "Kiki, ik zie je oren!"
Kiki keek om de doos. "Oh nee! Ik ben ontdekt!" ze lachte.
Ze speelden de hele middag en hadden de grootste lol. Mientje en Kiki waren de beste vriendjes!
