Hoofdstuk 1: De Eerste Schooldag
Mats lag in zijn bed en keek naar het plafond. Vandaag was een bijzondere dag, want hij zou voor het eerst naar de grote school gaan. Zijn rugzak stond al klaar bij de deur, met zijn nieuwe broodtrommel en een flesje water. Maar in plaats van vrolijk te zijn, voelde Mats iets raars in zijn buik. Het leek wel alsof er een groep vlinders een danswedstrijd hield.
‘Mama, mag ik vandaag thuisblijven?' vroeg Mats zachtjes toen hij beneden kwam.
Mama keek vriendelijk naar hem en gaf hem een knuffel. ‘Ben je een beetje zenuwachtig voor je eerste schooldag?'
Mats knikte en staarde naar zijn schoenen. ‘Ik ken niemand in de klas. Wat als de juf streng is? Of wat als ik niet weet waar het toilet is?'
Mama lachte zacht. ‘Iedereen vindt nieuwe dingen spannend, Mats. Maar weet je wat? Je hoeft het niet allemaal meteen te kunnen. Je mag alles vragen, en de juf helpt je vast graag.'
Mats voelde zich een beetje beter. Toch bleef die rare kriebel in zijn buik zitten toen hij naar school liep. De straat was druk. Andere kinderen lachten, fietsten of liepen samen met hun ouders naar school. Mats zag een meisje met een felrode regenjas. Ze glimlachte naar hem. Mats glimlachte voorzichtig terug.
Hoofdstuk 2: Spannende Momenten
Op het schoolplein keek Mats om zich heen. Alles was nieuw en een beetje groot. Toen hoorde hij de bel gaan. De juf stond in de deuropening en riep: ‘Kom maar binnen, jongens en meisjes!'
Mats liep langzaam naar binnen. In het lokaal zocht hij een stoeltje uit, helemaal achteraan. Hij hoopte dat niemand hem iets zou vragen. Maar toen kwam het meisje met de rode regenjas naast hem zitten.
‘Hoi, ik heet Emma! Dit is ook mijn eerste dag. Vind jij het ook zo spannend?' vroeg ze.
Mats knikte. ‘Ik ben een beetje bang dat ik iets fout doe,' fluisterde hij.
Emma grinnikte. ‘Ik ben bang dat ik mijn boterhammen laat vallen. Of dat ik de klassenregels niet snap.'
Samen moesten ze lachen. Mats voelde zich meteen minder alleen. Toen kwam de juf naar hen toe. Ze had een vriendelijke lach en stelde zich voor als juf Anne.
‘Welkom in de klas, Mats en Emma! Fijn dat jullie er zijn. We gaan vandaag vooral leuke dingen doen en elkaar leren kennen,' zei ze.
Tijdens het kringgesprek stelde iedereen zich voor. Mats luisterde aandachtig. Sommige kinderen waren verlegen, anderen praatten voluit over hun huisdieren. Mats durfde uiteindelijk ook iets te zeggen: ‘Ik hou van tekenen en ik ben een beetje zenuwachtig vandaag.'
De juf knikte begrijpend. ‘Dat is heel normaal, Mats. Ik ben ook altijd een beetje zenuwachtig op de eerste dag!'
Hoofdstuk 3: Kleine Angstjes en Grote Oplossingen
Na de pauze moesten de kinderen in groepjes werken. Mats werd bij Emma en een jongen die Sam heette ingedeeld. Ze moesten samen een grote toren bouwen van blokken.
‘Wat nou als onze toren meteen omvalt?' fluisterde Mats.
‘Dan bouwen we hem gewoon nog een keer!' zei Sam vrolijk.
Ze bouwden samen een wiebelige, grappige toren. Hij viel drie keer om, maar elke keer lachten ze en probeerden ze het opnieuw. Ook Mats moest lachen toen Emma per ongeluk een blok liet vallen en riep: ‘Pas op voor de vallende blokken!'
Later op de dag moesten ze naar het toilet. Mats vond het eng om zelf te vragen waar het toilet was. Eerst probeerde hij het op te houden, maar dat voelde niet fijn. Uiteindelijk fluisterde hij tegen de juf: ‘Waar is het toilet?'
Juf Anne glimlachte. ‘Goed dat je het vraagt! Loop maar met me mee, dan wijs ik het je.'
Mats voelde zich stoer toen hij terugkwam. Hij had zijn angst overwonnen, gewoon door het te vragen.
Hoofdstuk 4: Een Dag vol Nieuwe Dingen
Aan het eind van de dag mochten de kinderen vertellen wat ze het leukste en het spannendste vonden. Mats stak zijn vinger op.
‘Ik vond het spannend om naar school te gaan, omdat ik niemand kende. Maar nu heb ik Emma en Sam leren kennen en zijn we vriendjes geworden. En ik vond het eng om naar het toilet te vragen, maar ik durfde het toch.'
De juf glimlachte trots naar Mats. ‘Wat goed dat je jouw angstjes hebt overwonnen, Mats. Weet je, iedereen is soms bang of zenuwachtig. Maar samen kunnen we alles aan!'
Emma gaf Mats een high five. ‘Zie je wel, het viel allemaal mee!'
Thuis aan tafel vertelde Mats alles aan zijn ouders. ‘Ik was bang, maar ik heb het toch gedaan. En nu is school eigenlijk best leuk!'
Papa knipoogde. ‘Dappere Mats. Als je iets spannend vindt, mag je altijd praten of vragen. Je hoeft het nooit alleen te doen.'
Mats lachte. Zijn buik voelde licht, alsof de vlinders eindelijk uitgevlogen waren. En hij wist: morgen durfde hij weer te gaan.
Einde.
