Vandaag is het Vaderdag. De zon tikt zacht op het raam. In de speelkamer zitten drie meisjes bij elkaar: Noor, Lila en Juul. Ze zijn vier en ze fluisteren alsof het een geheim is.
“Voor papa!” zegt Noor. Ze houdt een groot vel papier vast.
“En een brief,” zegt Lila. “Met mooie woorden.”
Juul knikt. “Woorden zijn als kusjes,” zegt ze. “Je ziet ze niet, maar je voelt ze wel.”
Noor pakt een dikke waskrijt. “Ik teken papa. Met grote armen.” Ze tekent twee armen zo breed als een regenboog. “Want papa knuffelt groot.”
Lila tekent een hart. Dan nog één. Dan nog één. “Voor als papa er eentje kwijt raakt,” giechelt ze.
Juul legt een blaadje voor zich. Ze steekt haar tong een beetje uit, heel serieus. “Ik schrijf een gedicht,” zegt ze.
“Kun jij al schrijven?” vraagt Noor.
“Een beetje,” zegt Juul. “En anders helpt de tafel.” Ze tikt op het hout. “Tafel, luister!”
Juul zegt zachtjes, en Lila herhaalt het, en Noor klapt erbij:
“Lieve papa,
jij bent warm als soep.
Jij bent sterk als een stoel.
Jij lacht zo groot,
dan wordt mijn buik blij.”
Ze proesten alle drie. “Papa is geen stoel!” lacht Noor.
“Maar wel sterk,” zegt Lila. “Sterk-stoel-papa.”
Dan zoeken ze iets om het tekenen extra mooi te maken. Noor kijkt rond. “We hebben geen lijst.”
Juul wijst naar een lege cornflakesdoos. “Dat is een lijst!” zegt ze trots.
Met kinderschaar-knipjes maken ze een kartonnen rand. Lila plakt hem vast met plakband dat aan haar vingers blijft hangen. “Plakband houdt ook van mij,” zegt ze, en ze trekt eraan. Plok.
Even later komt mama binnen. “Wat zijn jullie stil,” fluistert ze.
“Geheim Vaderdag-dingen,” zegt Noor.
Mama helpt een klein beetje met het laatste hoekje. Daarna leggen ze de brief en het ingelijste tekenwerk klaar op de keukentafel, naast een beker met een bloem.
Papa komt binnen, nog een beetje slaperig. “Hé, mijn sterren,” zegt hij.
“Vaderdag!” roepen ze.
Papa leest de brief. Hij leest langzaam. Zijn ogen glimmen. “Wat een mooie woorden,” zegt hij. “Ik voel ze.”
Noor duwt de lijst in zijn handen. “En dit is jij.”
Papa kijkt. “Ik heb de grootste knuffelarmen van de wereld,” zegt hij plechtig.
“Ja!” roepen ze, en ze kruipen tegen hem aan.
Papa knuffelt zacht. “Dank jullie wel,” fluistert hij. “Dit is de allermooiste Vaderdag.”
