Een heel speciaal plan
Mats en Tijn zitten samen in de woonkamer. De zon schijnt zacht naar binnen. Vandaag is een bijzondere dag. Het is de dag van de papa's.
Mats kijkt naar Tijn. “Wat gaan we doen voor papa vandaag?” vraagt hij.
Tijn wiebelt op zijn billen. “Iets leuks! Iets moois! Iets alleen van ons.”
Ze denken even na. Mats wiebelt met zijn tenen. Tijn kijkt naar de plant op tafel. Dan krijgt Mats een idee. “We maken een mini theater! Speciaal voor papa.”
Tijn klapt in zijn handen. “Ja! Wij zijn de acteurs. Papa is het publiek!”
Ze zoeken samen naar spulletjes. Een oude doos wordt het podium. Sjaaltjes van mama zijn de gordijnen. Poppen van hun kamer staan klaar als publiek.
Mats fluistert: “Deze stoel is voor papa. Voor op de eerste rij.”
Tijn knikt. “En wij doen een show!”
Ze oefenen hun stuk. Mats is een vrolijke kikker. Hij springt hoog en doet gek. Tijn is een dappere leeuw. Zijn brul is zacht, net als een poesje. Beide lachen ze zo hard dat de poppen bijna van de stoel vallen.
Buiten fluiten vogels. Binnen zingen de jongens. Ze dansen over het podium. Een beetje onhandig, maar heel blij.
Papa's grote verrassing
Papa komt uit de keuken. Hij ruikt koffie en lacht.
Mats rent naar hem toe. “Papa! Kom snel! Wij hebben een verrassing!”
Tijn springt achter hem aan. “Speciaal voor jou. Alleen vandaag.”
Papa gaat zitten op de stoel. Hij kijkt nieuwsgierig naar het mini theater. De gordijnen zijn dicht. Het is spannend, maar Mats knijpt even in Tijns hand.
“Gordijnen open!” roept Mats zacht.
De gordijnen gaan open. Mats springt op als kikker. “Kwak, kwak, kwak!” roept hij. Hij springt in het rond. Zijn armen zwaaien in de lucht.
Tijn brult zachtjes. “Grrrrrr,” zegt hij, maar het klinkt meer als een lieve knuffelbeer.
Papa klapt in zijn handen. “Wat goed!” zegt hij. Zijn ogen glimmen.
Mats steekt zijn tong uit en trekt een gek gezicht. Tijn doet hem na. Ze giechelen samen. Papa lacht hard.
Dan doen ze een dansje. Mats en Tijn zwieren rond het podium. Tijn draait, Mats buigt. De gordijnen gaan dicht.
Papa roept: “Bravo! Jullie zijn mijn toppers!”
Een liedje voor papa
Na de show pakt Mats een zacht dekentje. Hij legt het op papa's schoot.
Tijn vraagt: “Wil je een liedje, papa?”
Papa knikt. “Graag!”
Samen gaan de jongens naast papa zitten. De kamer is rustig. Buiten waait een zacht briesje.
Mats begint te zingen, zachtjes en een beetje verlegen:
“Lieve papa, jij bent lief,
Jij bent grappig, stoer en fijn,
We zingen en we lachen,
Vandaag is feest, samen zijn.”
Tijn zingt mee, zijn stem een beetje hoger:
“Papa papa, jij bent goed,
Wij houden van jou heel veel,
Kom erbij, kom lachen mee,
Want jij bent onze held!”
Papa luistert. Hij knuffelt Mats en Tijn. “Wat een prachtig liedje,” zegt hij. Zijn ogen zijn nat. “Ik ben zo blij met jullie.”
De jongens kruipen dicht tegen papa aan. Het voelt warm en veilig. Ze lachen samen.
Dan zegt Mats: “Het is papa-dag, maar elke dag houden wij van jou.”
Tijn knikt. “Elke dag een beetje extra.”
Papa sluit zijn ogen. Mats en Tijn zingen nog één keer hun liedje. Heel zacht, net als een wiegelied.
Buiten spelen vogels nog steeds hun eigen lied. Binnen is het rustig. Papa, Mats en Tijn zijn samen. De mini theaterdag was fijn. Het allerfijnst is samen zijn, met lieve woorden, een liedje en een glimlach.
