Hoofdstuk 1 – Pompoenen aan de deur
Fel gekleurde bladeren dwarrelen rond als Floortje naar buiten stapt. Haar haren wapperen onder haar met glitter versierde heksenhoed. Op haar gezicht heeft ze, met veel gekriebel, een mini spin geschminkt. Floortje lacht in zichzelf. Ze is vandaag geen gewone achtjarige, maar Floortje de dappere heks!
Het is Halloween. Overal zijn pompoenlantaarns te zien. Achter de ramen gluren enge, maar vrolijk lachende spoken. Floortje's mandje hangt losjes om haar arm: het is tijd om op snoepjacht te gaan. Maar Floortje heeft een heel speciaal plan. Ze wil niet alleen voor zichzelf de mand vullen, maar vooral voor haar beste vriend, Jip. Jip is ziek thuis met dikke sokken aan en een knetterrode neus. “Ik breng hem de zoetste verrassing ooit,” fluistert Floortje dapper.
Langzaam loopt ze het paadje af. In de verte hoort ze kinderen giechelen en bellen rinkelen. Floortje voelt een kriebel in haar buik. Griezelen, maar dan zonder echt bang te zijn, dat is wat ze het leukste vindt aan Halloween. Haar ogen glimmen. Ze voelt zich net een echte heks – een hele lieve, dat wel.
De eerste deur die ze nadert is versierd met een skelet dat vrolijk danst als je ertegen tikt. Floortje lacht. Ze drukt op de bel. De deur zwaait open; mevrouw Peters, verkleed als pompoen, houdt een schaal snoep vast. “Trick or treat!” roept Floortje met een grote grijns. “Ach, wat ben je mooi, Floortje,” zegt mevrouw Peters, en ze schept zoveel snoep in haar mandje dat het al een beetje begint te wegen. Floortje bedankt haar vriendelijk.
Op weg naar het volgende huis, ziet Floortje een kat op het muurtje zitten, pikzwart en glanzend. De kat geeft haar een knipoog, tenminste, dat denkt Floortje. “Dag meneer Kat!” lacht ze. De kat miauwt geheimzinnig en verdwijnt in de struiken, zijn staart zwiepend als een bezem.
Hoofdstuk 2 – Het Mysterieuze Griezeltuintje
Floortje loopt verder langs de huizen. Er hangen slingers van spinnendraad en papieren vleermuizen die in de wind zweven. Bij het huis van opa De Groot is de tuin veranderd in een echt griezeltuintje. Nepgrafstenen, lichtgevende skeletten, en grote, opblaasbare pompoenen maken het helemaal af. Floortje slikt. Ze weet dat alles nep en voor de grap is, maar haar hart klopt toch iets sneller.
Ze stapt voorzichtig tussen de grafstenen door. De mistmachine blaast rook langs haar benen. Het ruikt naar zoete snoepjes en herfstbladeren. Opa De Groot, met een zwarte cape en hoge hoed, staat bij zijn deur. “Daar komt Floortje, de stoerste heks van de straat!” roept hij. Floortje giechelt.
“Kom je een raadsel oplossen, of wil je gewoon lekker snoep?” vraagt opa De Groot. Floortje denkt even na. “Doe maar een raadsel, als het niet te eng is!” zegt ze dapper. Opa De Groot knikt: “Wat zit er vol met wonderen, is soms een beetje eng, maar altijd gevuld met gezelligheid?” Even denkt Floortje na – dan roept ze: “Halloween!” Opa De Groot klapt in zijn handen en strooit een regen van chocolademuizen in haar mandje. “Goed geraden, heksenmeisje!”
Floortje lacht. Ze bedankt opa De Groot en ruikt aan de chocolademuis. Die ruikt een beetje naar kaneel en melk. “Deze gaat Jip vast lekker vinden,” zegt ze zachtjes. Ze denkt aan haar vriend. Hoe hij nu misschien naar buiten kijkt, verlangend naar de lange stoet verklede kinderen.
Als ze het pad afloopt, hoort ze achter zich een zachte “Boe!” Floortje draait zich om. Opa De Groot steekt zijn tong uit. Floortje steekt haar duim op en roept: “Je doet me echt geen schrik aan!” Opa De Groot knipoogt.
Hoofdstuk 3 – Het Spookhuis met de Snoepregen
Verderop ziet Floortje het beroemde spookhuis van de straat. Er hangen lakens met oogjes in de bomen en uit de ramen klinkt geheimzinnige muziek. Floortje ademt diep in. Vol goede moed klimt ze de stoep op naar het huis. Plots schiet er een plastic spin langs haar been. Floortje springt een beetje achteruit, maar dan lacht ze hard: “Jij bent nog nepper dan mijn schmink-spin!”
De voordeur kraakt open. Daar staat meneer Bolder, de buurman, helemaal ingepakt als mummie. Zijn stem komt brommend uit de bandages: “Wie durft mijn huis binnen te komen?” Floortje steekt haar mandje naar voren. “Ik! Maar alleen als er veel snoep is!”
Meneer Bolder zet een grote pot snoep op tafel. “Maar,” zegt hij, “pas op voor de spookjes! Ze zijn dol op griezelfeestjes.” Floortje ziet kleine witte ballonnen met getekende gezichtjes, die aan het plafond bungelen. Ze zwaaien langzaam heen en weer.
Floortje voelt een kriebel aan haar oor. Ze draait zich om en ziet een ballon-spookje. “Wil je een dansje doen?” fluistert Floortje. Ze draait een rondje, haar cape zwiert mee. “Wij spoken dansen de hele nacht!” lacht ze. Meneer Bolder lacht zo hard dat zijn mummie-windsel een beetje los schiet.
Samen gooien ze een handvol snoepjes in de lucht. Het regent zuurtjes en lolly's. Floortje vangt er zoveel mogelijk op in haar mandje. Ze lacht: “Zo veel snoep! Ik moet straks wel extra goed mijn tanden poetsen.”
Na het feestje zwaait ze meneer Bolder en de ballonspoken gedag. “Bedankt voor de snoepregen!” roept ze.
Hoofdstuk 4 – Het Grote Deel-Feestje
Met haar mandje vol lekkers loopt Floortje naar huis. Het is al een beetje donker. In de keuken zit mama met een beker warme chocolademelk. “Heb je het spannend gehad?” vraagt mama. Floortje knikt en begint te vertellen over de raadsel van opa De Groot, de dansende ballonspoken, en de regen van snoep.
Daarna pakt ze een grote schaal en giet ze het snoep uit haar mandje erin. “Ik ga iets doen voor Jip,” zegt ze beslist. Ze zoekt zorgvuldig de lekkerste snoepjes uit: chocolademuizen, zuurstokken, kikkers van drop en een glanzende lolly. Alles stopt ze in een vrolijk zakje, samen met een briefje: “Voor Jip, van Floortje de dappere heks. Word snel beter!”
Samen met mama loopt Floortje naar Jips huis. Ze legt het zakje voor de deur en belt snel aan. Ze verstoppen zich achter de struiken. Jip doet de deur open. Zijn ogen worden groot als hij het zakje ziet. Floortje fluistert zacht: “Verras hem!” Jip leest het briefje en glimlacht breed. Hij kijkt om zich heen, maar ontdekt niemand. Floortje giechelt tussen de bladeren.
Weer thuis voelt Floortje zich blij en een beetje trots. Ze weet zeker dat Jip zich nu minder alleen voelt.
Hoofdstuk 5 – De Magische Opruimploeg
Als het laatste stukje chocola op is, kijkt Floortje naar hun gezellige woonkamer. Overal liggen sporen van het Halloweenfeest: bekertjes, servetten, glitters en papiertjes van snoep.
“Mama, zullen we samen opruimen? Dan is de kamer weer gezellig en klaar voor een nieuwe dag!” stelt Floortje voor. Mama knikt. Samen zingen ze een heksenliedje terwijl ze alles netjes opruimen. Floortje veegt de glitters op met de veger, mama plakt de pompoenlampjes terug aan het raam. Ze lachen als de kat op de stofzuiger springt en vrolijk mee zoeft.
Na het opruimen ruikt de kamer naar warme chocolade en zoete snoepjes. Floortje kijkt tevreden rond. Alles is weer netjes en schoon. Ze nestelt zich dicht tegen mama aan op de bank. Buiten fonkelen de laatste lampjes van Halloween.
Floortje denkt aan Jip met zijn zakje snoep en aan alle vrolijke spoken, pompoenen en vriendelijkheid van vanavond. Haar buik voelt warm en licht. “Volgend jaar weer, hè mama?” vraagt ze slaperig. Mama knikt en geeft haar een zoen op haar heksenhoed. “Zeker weten, dappere heks.”
En zo eindigt een magische Halloweenavond: een beetje spannend, lekker knus en samen fijn opgeruimd.
