Een Nieuwe Vriendin
Lina was een vrolijk meisje van drie jaar. Ze had grote, stralende ogen en een glimlach die iedereen blij maakte. Elke ochtend ging ze naar de peuterschool. Ze vond het leuk om met andere kinderen te spelen en nieuwe dingen te leren. Maar vandaag voelde ze zich een beetje anders. Het was een bijzondere dag.
"Wat is er, Lina?" vroeg haar juf, mevrouw De Vries, terwijl ze haar hand op Lina's schouder legde. "Je ziet er een beetje somber uit."
Lina keek naar de grond. "Ik wil graag een vriendin maken, maar ik weet niet hoe," zei ze zachtjes.
Mevrouw De Vries glimlachte vriendelijk. "Dat is heel normaal, Lina. Vriendschap kan soms lastig zijn. Laten we samen een spelletje doen om het makkelijker te maken."
Lina's ogen lichtten op. "Een spelletje? Wat voor spelletje?"
"We gaan een rondje maken en elkaar iets vertellen," zei mevrouw De Vries. "Dan leren we elkaar beter kennen. Kom je mee?"
Lina knikte enthousiast en volgde haar juf naar de groep kinderen. Ze zaten in een grote cirkel op de vloer. "Dit is Lina," zei mevrouw De Vries. "Ze wil graag een vriendinnetje maken. Laten we haar helpen!"
"Hallo, Lina!" riep een ander meisje met krullend haar. "Ik ben Emma!"
"Hallo, Emma!" antwoordde Lina met een blije glimlach.
"Wat is je favoriete kleur?" vroeg Emma nieuwsgierig.
"Ik hou van blauw," zei Lina. "En jij?"
"Ik vind roze leuk!" zei Emma. "Laten we samen met de blokken spelen!"
Lina voelde zich al beter. "Ja, dat klinkt leuk!"
De kinderen speelden met de blokken. Ze bouwden hoge torens en maakten kastelen. Lina en Emma werkten samen en lachten veel. Maar toen gebeurde er iets wat Lina niet had verwacht. Een andere jongen, Sam, kwam naar hen toe.
"Wat zijn jullie aan het doen?" vroeg Sam met een frons.
"We bouwen een kasteel!" zei Emma trots. "Wil je komen helpen?"
Sam schudde zijn hoofd. "Nee, dat lijkt saai."
Lina voelde zich een beetje verdrietig. "Dat is niet waar," zei ze voorzichtig. "We hebben het heel leuk! Je kunt ook meedoen."
Sam keek naar het kasteel en toen naar de twee meisjes. "Oké, misschien is het leuk. Maar ik wil de grootste toren maken!" zei hij met een grote glimlach.
"Dat is een goed idee!" zei Lina enthousiast. "Laten we samen de grootste toren bouwen!"
Langzaam maar zeker, kwam Sam dichterbij en begon te bouwen. Het kasteel werd steeds groter. Mevrouw De Vries keek toe en zei: "Kijk eens hoe mooi jullie het samen doen. Jullie leren samenwerken."
Lina voelde zich gelukkig. Ze had niet alleen een nieuwe vriendin, maar ook een vriend gemaakt. "Dit is het leukste kasteel ooit!" riep ze terwijl ze een blok op de toren plaatste.
Ze speelden de hele ochtend door. Ze lachten, bouwden en hadden plezier. Mevrouw De Vries kwam af en toe kijken en gaf hen complimenten. "Jullie zijn echt een team!" zei ze.
Een Verrassing
Aan het einde van de ochtend, riep mevrouw De Vries de kinderen bij elkaar. "Lieve kinderen, ik heb een verrassing! We gaan buiten spelen!"
"Ja!" juichten de kinderen. Lina, Emma en Sam sprongen op en neer van blijdschap. Buiten was de lucht blauw en de zon scheen fel. Het speelplein was groot en er waren veel spelletjes.
Lina en Emma renden naar de glijbaan. "Wie het eerst boven is, mag als eerste glijden!" riep Emma.
"Dat ben ik!" riep Lina terwijl ze snel naar boven klom. Sam volgde hen dicht achter. Toen ze boven waren, keken ze naar beneden. "Dit is hoog!" zei Lina met een zenuwachtige lach.
"Ja, maar het is leuk!" zei Emma. Ze glijden samen naar beneden. "Woehoe!"
Na het glijden speelden ze ook met de ballen en het zand. Sam maakte een groot zandkasteel en Lina en Emma hielpen hem. "Dit is meer dan een kasteel," zei Lina terwijl ze meer zand toevoegde. "Dit is een zandpaleis!"
"Ja, een paleis voor ons!" zei Sam. "We zijn de koning en koninginnen van het paleis!"
De kinderen lachten en speelden de hele tijd. Mevrouw De Vries keek tevreden toe. "Wat een geweldige dag hebben jullie gehad! Jullie hebben zoveel samengewerkt."
Lina voelde zich blij. Ze had nieuwe vrienden gemaakt en veel plezier gehad. Dit was een geweldige schooldag!
Vriendschap
Toen het tijd was om naar huis te gaan, zei Lina tegen Emma en Sam: "Willen jullie morgen weer samen spelen?"
"Ja, dat willen we!" zei Emma enthousiast.
"Ik kan niet wachten!" zei Sam. "We maken het grootste zandpaleis ooit."
Lina glimlachte. "Juf, mag ik ze uitnodigen om bij mij te spelen?" vroeg ze aan mevrouw De Vries.
"Dat is een geweldig idee, Lina! Vriendschap is belangrijk," zei mevrouw De Vries.
Lina voelde zich gelukkig. Ze had geleerd dat het maken van vrienden niet zo moeilijk was. Gewoon samen spelen en lachen was genoeg.
En zo gingen Lina, Emma en Sam naar huis, met een grote glimlach op hun gezicht. Ze wisten dat de volgende dag weer leuk zou worden. Vriendschap was een mooi cadeau, en dat maakte hun schooldagen nog specialer.
