Een nieuwe dag op het kamp
Het was een zonnige ochtend en kleine Emma was net wakker geworden. Ze zat op een zomerkamp met veel andere kinderen. Emma had gisteren niet zoveel plezier gehad. Ze voelde zich een beetje alleen. Maar vandaag was een nieuwe dag.
"Mama, kan ik vandaag met de andere kinderen spelen?" vroeg Emma terwijl ze haar schoenen aantrok.
"Natuurlijk, lieverd," zei mama. "Je zult zien dat je veel vriendjes kunt maken."
Emma liep naar het speelveld. Daar zag ze een jongen die een bal in de lucht gooide en hem weer ving. Hij lachte vrolijk.
"Ik heet Max," zei hij toen hij Emma zag. "Wil je met me spelen?"
Emma glimlachte en knikte. "Ja, graag!"
Samen gooiden ze de bal naar elkaar. Emma was een beetje verlegen, maar Max was heel aardig en dat maakte haar blij.
Vrienden maken
Even later kwam er een ander meisje naar ze toe. Ze had een rood lint in haar haar en een grote glimlach op haar gezicht.
"Hoi, ik ben Lotte," zei ze. "Mag ik ook meedoen?"
"Ja, natuurlijk!" zei Emma blij. "Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!"
Ze speelden en lachten samen. Max gooide de bal naar Lotte, Lotte gooide de bal naar Emma, en Emma gooide de bal weer naar Max. De bal vloog van de een naar de ander en iedereen had plezier.
Na een tijdje gingen ze in het gras zitten. Ze vonden een mooie bloem.
"Kijk eens wat ik heb gevonden!" zei Lotte. "Een bloem! Hij is zo mooi."
Emma keek naar de bloem en zei: "Zullen we hem meenemen en aan de juf geven? Ze houdt van bloemen."
"Ja, dat is een goed idee!" zei Max.
Het delen van vreugde
Samen liepen ze naar de juf toe. Emma, Max en Lotte gaven haar de bloem.
"Wat een prachtige bloem!" zei de juf blij. "Dank jullie wel, wat zijn jullie toch goede vrienden."
Emma voelde zich warm van binnen. Ze was zo blij dat ze vrienden had gemaakt. Ze voelde zich niet meer alleen.
De juf gaf iedereen een grote knuffel. "Vrienden zijn het beste wat je kunt hebben," zei ze. "Jullie zijn zo lief voor elkaar."
Emma glimlachte naar Max en Lotte. "Dank jullie wel voor het spelen en voor het delen van de bloem," zei ze.
"Ja, vrienden zijn voor altijd," zei Max.
"Ja, altijd," zei Lotte. "We zijn beste vrienden."
Emma voelde zich gelukkig. Ze wist nu dat vriendschap een schat was, en ze was blij dat ze die schat had gevonden. Vanaf die dag speelde Emma elke dag met Max en Lotte. En elke dag was een dag vol vreugde en lachen. Want dat is wat vrienden doen, ze maken elke dag bijzonder.
