De Ochtend van Sterren
Vandaag is het Oudejaarsdag. Timo is vier. Hij wordt wakker met een kriebel in zijn buik. Het voelt als kleine belletjes. Hij weet waarom. Vanavond is het nieuwjaar. Een nieuwe bladzijde. Een nieuwe lach. Timo wil iets bijzonders doen.
Op de keukentafel ligt een doos. Papier in geel, wit en blauw. Een potje met glitters. Lijm. Een rolletje lint. Schaar met ronde punten. Mama zet warme thee neer. Papa snijdt appel in kleine stukjes. De lamp boven de tafel brandt zacht en warm. Buiten is de lucht lichtgrijs. Binnen is het licht goud.
Timo tikt op de doos en lacht. "Mag ik veel glitters?"
"Ja, een beetje glans is mooi," zegt mama.
Papa schuift een stapel papier naar hem toe. Timo tekent stervormen. Grote sterren, kleine sterren. Ronde puntjes en vrolijke lijntjes. Hij knipt langzaam, knip, knip, knip. Soms plakt hij per ongeluk aan de tafel. Dan lacht hij en veegt het weg met een doekje.
Ze maken een stapel. Eén, twee, drie, vier. Vijf, zes, zeven. Timo houdt de zevende ster omhoog. Zijn ogen glimmen. "Wat schrijven we op de achterkant?"
"Een knuffel, een dansje, een wens," zegt papa.
Timo pakt een dikke stift. Hij schrijft in grote letters: KNuffel. Dan DANS. Dan WENS. Mama voegt eraan toe: LIEDJE. VERHAAL. GRAPJE. KUS. BELLETJE RING. RAAM OPEN, HALLO NIEUW JAAR. KAARTJE VOOR OMA. OLIEBOL DELEN. LACH.
Op iedere ster tekent Timo ook iets. Een hartje. Een zon. Een snoet met een brede glimlach. "Ik teken een ster met een lach," zegt Timo. Zijn tong steekt een beetje uit zijn mond. Zo geconcentreerd werkt hij. Glitters dwarrelen als sneeuwwolkjes over de tafel. Er is niets engs, alleen zacht en vrolijk werk. Het ruikt naar appel en kaneel.
Mama rolt lintjes door de sterren en maakt kleine lusjes. Papa knipt een smalle strook papier. Hij tekent een simpele plattegrond van het huis. De bank. De plant. De schoenenmat. De boekenplank. Timo kijkt mee en knikt. Dit wordt hun spel. Een sterrenjacht. Timo tikt op de kaart met zijn vinger. Eén plek. Nog een plek. Hij voelt zich groot en trots. Zijn plan groeit als een bloem.
De Avond van Zoeken
De dag gaat rustig voorbij. Ze bouwen een trein van blokken. Ze lezen een kort verhaal. Ze vouwen servetjes als kleine waaiers. Mama bakt oliebollen. De lucht wordt donkerder. De lampjes bij het raam gaan aan. Kleine lichtjes, net als sterren, maar dan binnen. Het huis voelt rond en blij.
Na het eten drinkt Timo warme chocolademelk met een wolkje slagroom. Hij likt zijn lippen af. Er blijft een klein wit streepje staan. Papa wijst ernaar. Ze lachen. Dan is het tijd. Timo pakt de doos met sterren. Samen met papa loopt hij door het huis. Ze verstoppen de sterren op zachte plekken. Achter het kussen. Onder de jas. Bij de schoenen. Bij de plant met de grote bladeren. Op de onderste plank bij de boeken. Mama doet haar handen voor haar ogen en telt langzaam. Tien, negen, acht, zeven... Ze telt tot twintig. Alles is rustig. Alles is fijn.
Timo krijgt de plattegrond. Hij pakt zijn kleine zaklamp. Het is geen harde lamp, het is een zachte lichtstraal. Hij wijst naar de eerste plek. Daar, bij de plant. "Ik zie een ster achter de plant!" Hij pakt de ster. Op de achterkant staat: MINI-DANS. Papa zet een klein liedje aan. "Dan doen we een mini-dans," lacht papa. Ze dansen drie stapjes links, drie stapjes rechts. Mama klapt. De vloer voelt warm onder hun sokken.
Volgende ster: KNuffel. Ze geven elkaar een grote, zachte knuffel. Nog een ster: VERHAAL. Mama leest drie korte zinnen uit een boek. Timo sluit even zijn ogen, alleen maar van geluk. Dan: GRAPJE. Papa doet alsof de bank praat: hallo-hallo! Timo giechelt en tikt de bank zachtjes terug.
Ze vinden LIEDJE. Ze zingen een klein lied. Zacht, net als een wiegelied, maar met een glimlach. Ze vinden BELLETJE RING. Er is een klein zilver belletje op de deur. Timo tikt erop. Ting! Niet hard, gewoon een vriendelijk ting. Het klinkt als een kus van lucht.
Ze vinden RAAM OPEN, HALLO NIEUW JAAR. Papa duwt het raam op een kiertje. De lucht is fris. Niet koud, want Timo heeft zijn trui aan. Samen kijken ze naar de donkere tuin. Geen knallen, geen drukte. Alleen de maan die net achter een wolk vandaan kijkt. Timo steekt twee vingers in de lucht en wiebelt. "Welkom, nieuw jaar," fluistert Timo. Mama knikt. Ze ademen in en uit. Ze sluiten het raam weer. Het voelt als een zachte deken.
Ze eten samen één oliebol met poedersuiker. Ze delen het eerlijk. Eén hap voor mama, één hap voor papa, één hap voor Timo. Zo gaat het door. Er blijft poeder op Timo's neus. Ze lachen nog een keer.
De Nieuwe Dag in het Hart
Bij de laatste sterren staat WENS en KAARTJE VOOR OMA en LACH. Timo plakt een klein hartstickertje op een leeg kaartje. Hij tekent een zon met stralen. Mama schrijft: Gelukkig nieuwjaar, lieve oma. Morgen brengen ze het langs. Dat is het plan. Het plan voelt licht en goed.
Dan komt de WENS. Timo denkt even na. Hij hoeft niet lang te denken. Hij wenst iets kleins en groots tegelijk. Rust in het huis. Vrolijke dagen. Handen die elkaar vasthouden. Hij zegt het zacht. Niet als een geheim, maar als iets warms. De laatste ster is LACH. Ze lachen samen. Niet hard, maar echt. De lach blijft hangen in de kamer. Als een lichtje dat niet uitgaat.
Ze doen een korte aftel. Niet tot middernacht. Tot tien. Gewoon om te oefenen in blij zijn. Tien, negen, acht... Timo telt mee met zijn vierjarige stem. Drie, twee, één. Hoera! Ze knuffelen. Papa tilt Timo even op. Alles voelt rond en klaar.
Timo is nu moe. Hij stopt de kleinste ster onder zijn kussen. Hij gaat liggen. Zijn kamer is zacht donker. De gordijnen bewegen heel weinig. Op de vensterbank staat een klein lichtje. Timo luistert naar zijn eigen adem. In, uit. Mama zit op de rand van het bed. Papa legt zijn hand op Timo's voeten. Ze zijn warm.
Timo sluit zijn ogen. Er dwarrelen nog glitters in zijn hoofd. Geen drukte. Alleen vrede. Hij fluistert een kort gebed, heel eenvoudig en heel echt: "Lieve God, dank u voor dit jaar en voor mijn hand in mama's en papa's hand. Dank u voor lachen, voor sterren en voor zachte nachten. Zegen het nieuwe jaar, maak ons creatief en lief. Amen."
