Ochtend in de klas
In een zonnige klas staat juf Noor.
Ze heeft zachte ogen en een warme stem.
“Goedemorgen,” zegt juf Noor.
De kinderen hangen hun tassen op.
Ze gaan in de kring zitten.
Juf Noor pakt de kalender.
“Welke dag is het?” vraagt ze.
“Dinsdag!” roepen de kinderen.
“Goed zo,” zegt juf Noor. “Vandaag leren we samen.”
Ze wijst naar de weerkaart.
“Zien jullie de zon?”
“Ja!” lachen ze.
Ze zingen een liedje.
Handen klappen. Voetjes tikken.
Iedereen glimlacht.
Juf Noor laat kaartjes zien.
Een boek. Een potlood. Een lijmstift.
“Hiermee werken we,” legt ze uit.
“Eerst luisteren. Dan doen,” zegt ze rustig.
De kinderen knikken.
Ze voelen zich veilig.
Juf Noor knielt naast ze.
“Als je hulp wil, steek je hand op,” zegt ze.
Ze wrijft een rug.
“Hartstikke goed dat je er bent.”
De opdracht wordt duidelijk
“Nu tekenen we een zon,” zegt juf Noor.
“Een ronde cirkel met stralen.”
Ze tekent het langzaam voor.
Eén stap. En nog een stap.
Sam pakt een zwarte stift.
Hij tekent een wiel met spaken.
Mila pakt veel lijm.
Ze plakt gele papiertjes op een hoopje.
Sam fronst. “Is dit goed?”
Juf Noor lacht warm.
“Je dacht aan een wiel. Dat is ook rond,” zegt ze.
“Kijk, de zon heeft stralen. Zullen we ze samen tekenen?”
Ze maakt één streep.
Sam maakt er nog één.
Stralen groeien als gouden haren.
Mila kijkt bezorgd.
“Te veel lijm?” fluistert ze.
“Lijm is plakregen,” zegt juf Noor zacht.
“Een beetje is genoeg.”
Ze draait de lijmstift dicht.
“Voel maar. Plak, plak, klaar.”
Mila glimlacht.
Ze legt de gele papiertjes als zonnestekels neer.
“Prachtig,” zegt juf Noor.
“Jullie luisteren, proberen, en leren.”
De kinderen knikken trots.
“Wij kunnen dit,” zegt Sam.
Samen afronden en rust
Tijd voor vrij spelen.
Blokken bouwen een hoge toren.
De poppen krijgen thee.
Juf Noor leest een kort verhaaltje.
Haar stem is zacht als een kussen.
Iedereen luistert rustig.
Dan zingt ze het opruimlied.
“Eén, twee, drie, opruimen maar.”
Handjes werken samen.
De klas wordt netjes.
Juf Noor maakt een duim omhoog.
“Wat een team,” zegt ze.
Jassen aan. Rits dicht.
Ze doet de deur open.
“Ik geloof in jullie,” zegt juf Noor.
“Vandaag geleerd. Morgen weer.”
Ze geeft een lucht-hoge vijf.
De kinderen zwaaien.
Hun harten zijn licht.
De klas wordt stil en blij.
Als een zon die zachtjes ondergaat.
“Tot morgen,” fluistert juf Noor.
En alles voelt goed.
