Hoofdstuk 1: De verdwenen koekjestrommel
Detective Lotte zat achter haar kleine bureau in het detectivebureau. Buiten regende het, maar binnen rook het naar verse koffie en boeken. Plots klonk er gehaast geklop op de deur.
“Binnen!” riep Lotte opgewekt.
Het was haar buurjongen Milan. Zijn ogen stonden groot van schrik. “Lotte, je moet komen! De koekjestrommel van juf Marijke is verdwenen uit de klas! En morgen zijn er koekjes nodig voor het schoolfeest!”
Lotte las de paniek op zijn gezicht. “Rustig, Milan. We lossen dit samen op.”
Lotte trok haar jas aan en pakte haar vergrootglas en notitieboekje. “Kom, we gaan de feiten bekijken,” zei ze serieus, terwijl Milan opgelucht knikte.
Op school aangekomen liepen ze naar het lokaal van juf Marijke. De juf stond beteuterd bij haar lege kast.
“Wanneer heb je de trommel voor het laatst gezien?” vroeg Lotte.
“Gistermiddag, na de pauze. Daarna ben ik even naar het kopieerapparaat gelopen,” antwoordde juf Marijke.
Lotte schreef alles op. “Wie was er in de klas toen je wegging?”
“Alleen Bo, hij werkte aan zijn tekening,” zei de juf.
“En verder?” vroeg Lotte.
“Na mij kwam Sam iets vragen en daarna hoorde ik gelach in de gang,” zei de juf.
Lotte keek Milan aan. “We moeten iedereen spreken. Wil je helpen?”
Milan knikte dapper. “Ik ben jouw assistent!”
Hoofdstuk 2: Sporen zoeken
Lotte begon in het klaslokaal te zoeken. “We moeten goed opletten,” fluisterde ze.
“Hier liggen kruimels!” riep Milan opeens. Hij wees onder het raam. Lotte bukte en zag kleine, ronde koekjeskruimels.
Ze inspecteerde het raam. “Het raam staat een beetje open,” zei Lotte peinzend. “Misschien wilde iemand het lokaal snel verlaten?”
Milan keek nieuwsgierig om zich heen. “En kijk, er zijn modderafdrukken in de gang!”
Ze volgden de sporen tot aan het schoonmaakhok. Daar zat iemand zachtjes te hummen.
Het was Emma, de praatgrage schoonmaakster. Zodra ze Lotte en Milan zag, begon ze te ratelen: “Oh, hallo! Zijn jullie iets kwijt? Ik hoorde vandaag overal voetstappen. Eerst liep Bo zenuwachtig rond, toen kwam Sam met zijn jas die nat was van de regen, en toen hoorde ik iets over koekjes...”
Lotte luisterde aandachtig. “Emma, weet je wie er na de pauze in het klaslokaal was?”
“Oh, ik zie alles!” giechelde Emma. “Bo rende snel naar buiten, Sam bleef in de gang, en toen hoorde ik nog iemand neuriën... maar ik weet niet wie!”
“Dank je, Emma. Je hebt me geholpen,” zei Lotte vriendelijk.
Milan keek haar nieuwsgierig aan. “Wat nu?”
“We moeten Bo en Sam spreken,” antwoordde Lotte.
Hoofdstuk 3: Het late telefoontje
Het werd al donker toen Lotte thuis haar aantekeningen doornam. Plotseling trilde haar telefoon. Het was laat.
“Hallo, met Lotte?” zei ze.
Er klonk gestamel aan de andere kant van de lijn. “Eh, Lotte? Met Sam... Ik... ik weet iets over de koekjestrommel.”
Lotte ging rechtop zitten. “Wat dan, Sam?”
“Ik liep langs het lokaal en zag Bo naar het raam lopen met de trommel. Ik dacht dat hij hem mocht pakken, maar later zei de juf dat ze hem kwijt was. Ik wilde het eerst niet vertellen, want ik dacht dat ik het fout had gezien.”
“Dank je, Sam. Eerlijk zijn is belangrijk. Ik zal Bo spreken,” zei Lotte rustig.
Toen ze ophing, glimlachte ze. Dit was een goede aanwijzing.
Hoofdstuk 4: De waarheid aan het licht
De volgende ochtend vroeg wachtte Lotte Bo op bij het schoolplein.
“Bo, mag ik je wat vragen?” vroeg ze rustig.
Bo keek zenuwachtig. “Gaat het over de koekjestrommel?”
Lotte knikte. “Je mag de waarheid zeggen. Iedereen maakt wel eens een fout, maar eerlijk zijn is het belangrijkste.”
Bo zuchtte diep. “Ik wilde de trommel verstoppen als grap voor het schoolfeest. Maar toen kon ik hem niet meer vinden, want Emma had hem opgeruimd en in het schoonmaakhok gezet!”
Milan sprong op. “Emma had hem dus per ongeluk gevonden!”
Lotte lachte. “Emma hoorde iemand neuriën in het schoonmaakhok. Dat was vast zijzelf!”
Samen met Bo en Milan liep Lotte naar Emma. Daar stond de trommel boven op de kast, veilig en wel.
“De koekjestrommel is gevonden!” riep Lotte. Iedereen lachte opgelucht.
Hoofdstuk 5: Muziek en koekjes
Het schoolfeest begon feestelijk. Terwijl vrolijke muziek door de zaal klonk, dansten Lotte en Milan tussen de andere kinderen.
Bo kwam naar Lotte toe. “Bedankt dat je het mysterie hebt opgelost, Lotte. En dat je niet boos bent geworden.”
Lotte knipoogde. “Iedereen maakt fouten, Bo. Het belangrijkste is dat je het eerlijk hebt verteld.”
Samen aten ze koekjes en luisterden naar de lichte muziek op de achtergrond. Lotte voelde zich trots en blij. Dankzij goed nadenken, samen werken en doorzetten, was het raadsel opgelost.
Uit de luidsprekers klonk een vrolijk deuntje. Iedereen lachte en sprong in het rond, terwijl de geur van koekjes zich verspreidde in het lokaal.
Lotte dacht: elk mysterie kan worden opgelost, als je logisch nadenkt, blijft proberen en elkaar helpt.
